Ja, wilde postelein is eetbaar. Van de plant Portulaca oleracea kun je de bladeren, jonge stengels en bloemen eten. Pluk wilde postelein die je met zekerheid herkent en die op een schone plek groeit.
Wanneer is wilde postelein eetbaar?
De eetbare wilde postelein groeit laag over de grond en vormt vaak een mat van vertakte stengels. Je vindt haar vooral op warme, zonnige en open plekken. De plant kan ook tussen straatstenen of in een moestuin groeien.
Je herkent wilde postelein aan de combinatie van deze kenmerken:
- De stengels zijn glad, vlezig en groen of roodachtig.
- De blaadjes zijn kaal, dik en spatelvormig, met een afgeronde top.
- De kleine bloemen zijn geel en hebben vijf kroonbladen.
- Een gebroken stengel geeft geen wit melksap, maar hooguit kleurloos, waterig sap.
De kleur van de stengel is op zichzelf niet genoeg om de plant te herkennen. Herken de plant aan alle kenmerken samen met behulp van een betrouwbare plantengids. Laat planten staan waarvan je de soort niet met zekerheid kunt vaststellen.
Let op verwarring met wolfsmelk
Sommige soorten wolfsmelk groeien net als wilde postelein laag over de grond en kunnen roodachtige stengels hebben. Wolfsmelk is niet geschikt om te eten. Het witte melksap kan huid en ogen irriteren.
Breek daarom voorzichtig een stengeltje. Zie je wit melksap, eet de plant dan niet en was je handen. Komt er geen wit sap uit, dan is dat nog geen bewijs dat je postelein hebt gevonden. Wilde postelein heeft kale, dikke, spatelvormige blaadjes en gladde, vlezige stengels en kan kleine gele bloemen met vijf kroonbladen hebben. Voorkom contact van onbekend plantensap met je ogen.
Waar kun je wilde postelein veilig plukken?
Een plant kan eetbaar zijn, maar toch op een ongeschikte plek groeien. Laat wilde postelein langs drukke wegen, op industrieterreinen en op plekken waar honden worden uitgelaten staan. Pluk ook niet waar mogelijk bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt. Wassen verwijdert niet alle mogelijke vervuiling uit de plant.
Een plek in je eigen tuin waarvan je weet dat er geen bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt, is een betere keuze. Pluk in de tuin of op het land van iemand anders alleen met toestemming. Controleer bij andere terreinen de plaatselijke regels en of de eigenaar plukken toestaat. Laat genoeg planten staan en pluk alleen wat je nodig hebt.
Welke delen van wilde postelein kun je gebruiken?
De bladeren, jonge stengels en bloemen zijn eetbaar. Kies frisse, stevige delen en laat beschadigde of beschimmelde stukjes liggen. Spoel de oogst vlak voor gebruik goed af onder stromend water om zand en ander zichtbaar vuil te verwijderen.
Wilde postelein kun je aan een salade toevoegen of kort meewarmen in een gerecht. De plant bevat oxalaten. Bij aanleg voor calciumoxalaatnierstenen of een andere reden om oxalaat te beperken eet je pas veel wilde postelein na overleg met je arts of diëtist.
Gebruik vers geplukte postelein bij voorkeur snel. Bewaar je de blaadjes toch, leg ze dan in de koelkast en gebruik ze alleen als ze nog fris zijn.



